беларуская мова русский язык english
Uwaga! W przypadku nieprawidlowego wyswietlenia zawartosci tej strony w przegladarce Mozilla Firefox zaleca sie zmiana kodowania / Widok -> Kodowanie -> Unikod (UTF-8) /.
Za wszelkie utrudnienia i niedogodnosci przepraszamy.
Stare zdjęcia Baranowicz — rok 1989

   Baranowicze to drugie pod względem wielkości miasto obwodu Brzeskiego.
   W mieście są dziesiątki przedsiębiorstw przemysłowych. Wśród nich zakłady produkcji części do obrabiarek, linii automatycznych, podzespołów samochodowych. Dobrze znana w kraju oraz po-za granicami jest produkcja kombinatu bawełnianego — kreton, satyna, flanela i inne tkaniny. Znaczną część produkcji dają przedsiębiorstwa przemysłu spożywczego.
   Leżąc między Brześciem a Mińskiem, Baranowicze są ważnym węzłem kolejowym, skąd odchodzą pociągi w sześciu kierunkach.
   Szeroki rozwój otrzymała edukacja narodowa. W mieście jest 5 techników, 4 szkoły zawodowe, 22 ogólnoedukacyjne szkoły.
   Podczas II Wojny Światowej miasto zostało całkowicie zburzone. O bohaterstwie radzieckich ludzi w tych latach świadczą liczne pomniki i groby braterskie.
   Mieszkańcy troskliwie traktują pomniki kultury. W jednym z nich — soborze Pakrouskim — zachowują się unikatowe kompozycje mozaiczne, wykonane według wzorów rosyjskich malarzy W. Wasniecowa, A. Riabuszkina i in.
   Dzisiaj miasto szybko rośnie i staje się ładniejszym, uporządkowują się jego ulice i placy, pojawiają się nowe osiedla mieszkalne.


Ulica Lenina





Dworzec kolejowy Baranowicze-Poleskie





Ulica Sawieckaja





Bulwar Heinola





Pomnik na cześć Żołnierzy-Wyzwolicieli





Kompleks pamiątkowy Uroczyszcza Haj





Grób braterski żołnierzy radzieckich


Pakrouski sobór





Kino “Kastrycznik”





Dom handlu





Miasteczko dziecięce w parku





Pomnik na cześć żołnierzy-automobilistów, wyzwolicieli miasta





Dzielnica Paunoczny. Bulwar Baradzinskaha





Jezioro Swiaciłauskaje
Hotel “Haryzont”
Wejście do młodego parku
Pałac kultury i techniki kombinatu bawełnianego imienia Lenińskiego komsomołu Białorusi




Autor tekstu W. A. Baruszka
Zdjęcia W. U. Charczanki
Mińsk, wydawnictwo “Biełaruś”, 1989
na główną         baranowicze w roku 1978         baranowicze w roku 2000