… “Na zachodzie Białorusi, w górnym biegu rzeki Szczary, leży niewielka Baranowicka równina piaskowa, na której leży rejon Baranowicki. Rozpościera się on na 62 km z północy na południe i na 63 km z zachodu na wschód. Jego powierzchnia 2213 km kw. (z miastem — 2255), lub 6,8 procent powierzchni całego terytorium obwodu Brzeskiego. Wśród rejonów obwodu Brzeskiego Baranowicki zajmuje pod względem powierzchni 6-te miejsce. W rejonie ponad 70 tys. mieszkańców, średnia gęstość — 32 osoby na 1 km kw. (ogólnoobwodowa gęstość 40 osób na 1 km kw.).

W Baranowickim rejonie nie ma dużych rzek i jezior. Są sztuczne zbiorniki wodne, w których hoduje się ryby. Największe jeziora sztuczne — Gać i Baranowickie.

Przez rejon biegną niewielkie rzeki: Szczara z dopływami Myszanką i Isą, Mouczadź, Sierwicz, Swarotuszka, Zmiejka.

Klimat rejonu umiarkowany, równomiernie wilgotny, średnia letnia temperatura latem +15—16°. 156 dni w roku — ze średnią temperaturą powyżej 0°. Średnioroczna temperatura 6,1°. Przeważające wiatry — pólnocno-zachodnie latem i południowo-zachodnie zimą — związane są z często przechodzącymi cyklonami. Rocznych opadów średnio wypada około 600 mm. W poszczególne lata bywają odchylenia od 300 mm (w suche lata) i do 1000 mm (w deszczowe).

Wedle stanu na 1973 r. w nim 253 osiedla (w tym 1 osiedle typu miejskiego). Rejon składa się z 22 rad wiejskich. Na jego terytorium leżą 19 sowchozów i 20 kołchozów.

Rozwinięto gospodarkę ziarnowa, mięsną i mleczną hodowlę zwierząt, uprawę buraków w połączeniu z hodowlą lenu, uprawę ziemniaków i uprawę warzyw.

Centrum rejonu jest miasto podporządkowania obwodowego — Baranowicze o powierzchni 42 km kw. W 1971 r. Baranowicze dały 27 procent produkcji przemysłowej, wytworzonej w obwodzie (tyle co dało centrum obwodowe — Brześć). W mieście około 40 przedsiębiorstw przemysłowych: zakłady maszynobudownicze (agregatów samochodowych, części dla obrabiarek, handlowego maszynobudowania; zakład detali budowlanych, wyrobów żelbetonowych, kombinat konstrukcji żelbetonowych); przedsiębiorstwa lekkiego (bawełniany kombinat, odzieżowa, dziewiarska, obuwia fabryki) i spożywczego przemysłu (mięsny, młynarski i chlebny kombinaty, browar i zakład mleczny) itd.

1 stycznia 1973 r. w mieście mieszkało 113,0 tys. ludzi (w 2007 r. ta liczba osiągneła niemal 170 000 ludzi — adm. strony). Z 94 miast Białorusi Baranowicze są na ósmej pozycji pod względem ilości mieszkańców i zaliczają się do listy dziewięciu miast, liczących ponad 100 tys. mieszkańców.

W Baranowiczach 2 technikum: technologiczny, przemysłu lekkiego im. Czarnyszowa; szkoły zawodowe: medyczna, muzyczna, kucharska i 3 profesjonalno-techniczne; 22 średnie szkoły, 4 miejskie i 30 resortowych bibliotek, 4 Domy kultury, kilka klubów, 46 ogródków zoologicznych, Dom wychowania fizycznego, stadion, muzeum krajoznawcze, 2 kina, obok miasta jezioro sztuczne — ulubione miejsce odpoczynku mieszkańców miasta.

W mieście szeroka sieć placówek medycznych: centralny miejski szpital na 535 łóżek z dwoma oddziałami poliklinicznymi, szpital dziecięcy z trzema oddziałami poliklinicznymi, dom urodzeń na 300 łóżek z kobiecą konsultacją, dyspansery onkologiczny na 100 łóżek, skórno-wenerologiczny na 100 łóżek, przeciwgruźliczny na 160 łóżek, leczniczy wychowania fizycznego, psychonewrologiczny na 25 łóżek, przychodnia stomatologiczna, oddział medyczno-sanitaryjny kombinatu bawełnianego, miejska jednostka sanitarno-epidemiologiczna, jednostki szybkiej pomocy medycznej i przelewu krwi, 3 żłobki na 335 miejsc i 41 przedszkoli na 5000 miejsc.

W leczniczo-profilaktycznych placówkach miasta pracuje 380 lekarzy i 1080 średnich pracowników medycznych, wśród nich 6 honorowych lekarzy republiki i 5 kandydatów nauk medycznych. W mieście jest 7 aptek.

Oprócz tego, istnieje resortowa kolejowa służba medyczna. W szeregu osiedli rejonu pracują specjalne przychodnie i punkty zdrowotne, zaopatrzone w nowoczesny sprzęt medyczny.

Mieszkańców miasta i przyjezdnych obsługuje 13 miejskich linii autobusowych.

Międzymiastowe linie autobusowe łączą Baranowicze z osiedlami rejonu, a także z Mińskiem, Brześciem, Grodno, Wilnem, Mohylewem, Homlem, Kaliningradem i in.

Przez miejski dworzec przechodzą pociągi pasażerskie na Moskwę, Leningrad, Rygę, Lwów, Grodno, Brześć, Mińsk.

Z dworca Centralnego kursują pociągi na Berlin, Wunsdorf, Warszawę.

Podmiejskie pociągi kursują do Mińska, Brześcia, Lidy, Nawajelni, Słucka i Słonimia.

Z portu lotniczego Baranowicz codziennie wykonywane są loty do Mińska, Grodna i Pińska.

Baranowicze leżą w odległości 206 km od Brześcia, od Mińska — 146, od Moskwy — na 893 km.

Miasto chętnie odwiedzają wycieczkowicze, turyści, urlopowicze, goście. Sprzyja temu jego uroda, mnóstwem zieleni przypominająca miasto południowe. Tu rosną kasztany, lipy, rzadkie egzemplarze drzew — katalpy, gęsto usypane białymi kwiatami w czasie jesieni ze zwisającymi z gałęzi długimi cieńkimi strąkami, aksamit amurski, greckie i mandżuryjskie orzechy. Sadzi się dużo kwiatów na klombach i rabatkach.

Środkowe położenie Baranowicz między Mińskiem i Brześciem ułatwia wykonanie radyalnych wycieczek w Brzeską twierdzę-bohater, Mińsk, Hatyń, na Kopiec Sławy, w Niaswiż z jego zabytkami historycznymi, Nowogródek — miasto z bogatą przeszłością.” …